دارد . ثانيا ؛ امكان حفظ جوانى نيز مسأله‌اى است كه در ضمن مسأله امكان طولانى ساختن عمر حلّ شده و آزمايش‌هاى علمى آن را تأييد نموده و دانشمندانى كه در اين موضوع تحقيقات و مطالعه دارند رفع پيرى و خستگى و حفظ و اعاده جوانى و ديررس كردن پيرى را ممكن بلكه عملى شناخته‌اند . مبارزه با پيرى و بازگشت دادن نشاط و تجديد قواى جوانى اگرچه از عهد باستان مورد توجه بوده و يقينا بسيارى از معمّرينى كه اديان و تاريخ معرفى كرده‌اند از نيروى جوانى برخوردار بوده‌اند ، ولى بحث در آن از نظر علوم جديد از قرن هجده و نوزده شروع و مطالعات و بررسىهاى دانشمندان در اطراف آن همچنان ادامه دارد . « براون اسكار » نخستين دانشمندى است كه هنگام پيرى در صدد تجديد جوانى خود با عصاره غدد تناسلى برآمد ( 1869 م ) و دانشمندان ديگر من جمله « ورونوف » با استفاده از تجارب او آزمايشهائى كردند ( 1918 ) و از لحاظ تجربى آزمايشهاى « استيناش » حائز اهميّت شد كه توانست در روى بعضى جانوران به توسط اعمال جراحى بر روى مجارى تناسلى ، آثار جوانى را باز گرداند ولى اين گونه آزمايشها و روشهاى جراحى و هورمونى ناقص و اغلب بىخطر نبود « 1 » بعضى از دانشمندان در انديشه پيدا كردن وسيله مبارزه با علت اصلى پيرى كه ( به عقيدهء آنها ) ضعف و فرسودگى سلولى است افتادند . يكى از مشاهير پزشكان كه راجع به امكان طولانى كردن عمر و تازه

--> ( 1 ) - اطلاعات ، شمارهء 8930 .